از حصول روزهاى كبيسه به وجوب حجّ در غير از اشهر حرام معتقد شده و براى اينكه خيال توابع خود را نيز با خود متّفق سازند به آنها گفتند : چيزى كه واجب است اتّباع به حساب شهور قمريّه نيست بلكه عمل نمودن موافق حساب ما است . بنابراين امر و فرمان جهان مطاع خلاق عالم را متعمّدا ترك و اكفار نموده به كفر و الحاد خود افزودند . در سال حجّة الوداع كه دور نسىء تمام گشت حضرت فخر كائنات در شهر ذى حجّه ايفاى حج نموده براى اعلام اينكه اشهر حرام باز به موقع قديم خود رجعت نموده است ، يعنى موسم حجّ به دور شهور اثنى عشر باز در آخر كار به روز دهم شهر ذى حجّه مصادف خواهد گرديد . فرمودند : آگاه باشيد اى امّت و اصحاب من زمان به روز خلق ارض و سماوات دور نمود يك سال دوازده ماه است . انتهى . مناصب مذكوره كه قصىّ بن كلاب آنها را در خود جمع كرده بود در نزد جاهليّه عرب به نهايت معتبر و مرغوب و در نزد قبايل بسيار مقدّس و مسعود معدود مىگرديد و بدين جهت هريك از مناصب مزبوره در عهدهء متنفّذان رجال قبايل قريش بوده و بطنا بعد بطن به اولاد و احفاد آنان توارث مىشد . حجابت بر وزن صحابت است ، اهل جاهليّه به مأموريت پرده بردارى باب كعبهء معظّمه اطلاق مىنمودند . چون در زمان جاهليّهء عرب مفتاح سعادت مصباح بيت اللّه نيز در دست كسانى مىشد كه خدمت جليلهء حجابت را حائز بودند لهذا منصب جليل سدانت كعبة اللّه نيز در دست خانوادهء بنو عبد الدّار بن قصى بن كلاب بود . هنگامى كه انوار نبوّت حضرت فخر رسل - عليه آلاف التحيّه - روشنايى بخش ديدهء عالميان گرديد ، سدانت كعبهء معظّمه به عهدهء عثمان بن طلحة بن عبد العزى بن عثمان بن عبد الدّار بن قصى محوّل بود ، پس از آنكه كاسر اصنام و اوثان و ناشر انوار ايمان عليه سلام اللّه المنّان اندرون و بيرون حرم شريف را از لوث اصنام و اوثان تطهير فرمودند به مصداق آيهء كريمه‌اى كه صحيفه پيراى نزول گرديد مفتاح شريف كعبة اللّه را ثانيا به